Na twee jaar leegstand is het voormalige High-Tech Center in Nieuwegein vorig jaar een tweede leven begonnen als Huis van de Sport. Het innovatieve en flexibele bedrijfsverzamelgebouw voor kleine ict-bedrijven biedt nu onderdak aan twaalf sportbonden. Inmiddels heeft het ‘groene’ Triodos Vastgoedfonds vergevorderde plannen om het pand aan te kopen en te gaan ‘verduurzamen’. Gepubliceerd in Propertynl Magazine 2007 nr. 18
Na twee jaar leegstand is het voormalige High-Tech Center in Nieuwegein vorig jaar een tweede
leven begonnen als Huis van de Sport. Het innovatieve en flexibele bedrijfsverzamelgebouw voor
kleine ict-bedrijven biedt nu onderdak aan twaalf sportbonden. Inmiddels heeft het ‘groene’ Triodos
Vastgoedfonds vergevorderde plannen om het pand aan te kopen en te gaan ‘verduurzamen’.
Gepubliceerd in Propertynl Magazine 2007 nr. 18
door Egbert Koster
Bij de oplevering, in 1987, is het door architectenbureau
Cepezed ontworpen High-Tech Center een buitengewoon
innovatief kantoorgebouw. Het gebouw bestaat uit twee
parallelle kantoorvleugels aan weerszijden van een glazen
atrium. De kantoorvloeren zijn volledig vrij indeelbaar
doordat alle verkeersruimten, liften, trappen, toiletten
en technische installaties (inclusief leidingschachten)
buiten de kantoorvleugels zijn gesitueerd. Behalve als
entree en verkeersruimte doet het atrium ook dienst als
open retourkanaal voor de afgewerkte ventilatielucht van
de kantoren. Dit indertijd voor Nederland revolutionaire
ventilatieconcept maakt niet alleen omvangrijke retourkanalen
overbodig maar zorgt ook voor ‘gratis’ verwarming
van het atrium.
Door de kantoorverdiepingen te ontsluiten via centrale
galerijen in het atrium kan voor de twee kantoorvleugels
met één dubbele lift worden volstaan. Daarbij voorziet het
ontwerp in de mogelijkheid om de ‘loopbruggen’ tussen
de galerijen en de verdiepingen naar believen te verplaatsen,
zodat elke huurder in het gebouw een eigen voordeur
aan het atrium kan krijgen. De toiletgroepen hangen als
futuristische capsules van aluminiumkleurig geschilderd
hout en plaatmateriaal aan weerszijden aan de centrale
galerijen. Voor de buitengevels van het High-Tech Center
worden wel ‘echte’ metalen sandwichpanelen toegepast.
Omdat zelfdragende sandwichpanelen in 1987 nog geen
gangbaar bouwmateriaal zijn worden deze betrokken bij
een carrosseriebouwer van laadruimtes voor koelwagens.
Na een succesvolle start als bedrijfsverzamelgebouw voor
kleine bedrijven in de ict-sector raakt het in opdracht van
het toenmalige Van Erkel Vastgoedontwikkeling gerealiseerde
High-Tech Center echter al gauw in de versukkeling.
Eigenaren en huurders wisselen elkaar in hoog
tempo af. De voorlaatste eigenaar is Fortress dat het pand
in zijn geheel verhuurt aan Cap Gemini Ernst & Young
Outsourcing. Bij de verhuizing van Cap Gemini naar het
nieuwe hoofdkantoor in Papendorp, eind 2003, komt het
pand leeg te staan en gaat zeventien jaar achterstallig onderhoud
een zware tol eisen.
Aanpak
Een kleine twee jaar later wordt het pand aangekocht door
een commanditaire vennootschap van acht sportbonden
(o.a. de Hockey Bond en het Watersport Verbond) met het
doel om er een nationaal ‘Huis van de Sport’ in te vestigen.
De bouwtechnische aanpassingen blijven beperkt tot het
verhelpen van omvangrijke lekkages in het atriumdak, het
oplappen van de klimaatinstallatie en het plaatsen van een
nieuwe draaideur. Met veel passen en meten krijgen in
totaal achttien sportbonden en sportgerelateerde instanties
van uiteenlopende omvang allemaal een eigen territorium
op de kantoorvloeren. In de kantoorruimten op
de begane grond en in het atrium komen gemeenschappelijke
functies en voorzieningen. Ontwerpster Floortje
Donia van Bureau De Bank voorziet het atrium van een
hippe inrichting en een nieuwe kleurtstelling.
Het resultaat functioneert naar tevredenheid van de gebruikers
maar maakt een ontluisterende indruk in vergelijking
met de situatie anno 1987. Van de oorspronkelijke
lichtheid en transparantie is weinig meer over. De aanvankelijke
grotendeels open kantoorvleugels zijn in de
loop van de tijd volledig dichtgegroeid met een woud van
systeemwanden. Het idee om de kantoorvloeren vrij te
houden van voorzieningen en verkeersruimten is volledig
achterhaald door de feiten. Van de mogelijkheid om de
loopbruggen te verplaatsen en eventueel extra loopbruggen
toe te voegen is in het twintigjarige bestaan van het
gebouw welgeteld één keer gebruik gemaakt. Ook bij de
laatste herindeling vinden de sportbonden het makkelijker
en goedkoper om binnenwanden te verplaatsen dan
om loopbruggen te verhangen. Niettemin zien zij er niet
tegenop om bij de reparatie van het atriumdak de helft
van de sheddaken ‘om akoestische redenen’ dicht te zetten
met systeemplafonds waardoor het atrium nu nog
maar half zo licht is als in de oorspronkelijke situatie.
Momenteel zijn er vergevorderde onderhandelingen tussen
de eigenaren van het Huis van de Sport en het Triodos
Vastgoedfonds over opname van het pand in de ‘groene’
vastgoedportefeuille waarna de sportbonden hun onderkomen
voor tien jaar ‘terug’ zullen huren. Aanleiding is
de noodzaak van een forse investering in de luchtbehandelingsinstallatie.
De beheerders van het vastgoedfonds
zien goede mogelijkheden om het pand met een nieuw,
geavanceerd energiezuinig verwarmings- en koelsysteem
een forse ‘verduurzamingsslag’ te laten maken. In hun
people/planet/profi t-fi losofi e is het volgens beheerder Jan
Hissel echter vooral de ‘people’-factor van de sportbonden
die het Huis van Sport onderscheidt van andere moderne
huurkantoren. Als professionele partij heeft het vastgoedfonds
in elk geval meer oog voor de potenties van het gebouw
dan de huidige eigenaar/gebruikers.
